AA
A
zapisz się do newslettera: 

Państwa muszą zwalczać przemoc domową w dobie społecznej kwarantanny związanej z pandemią koronawirusa

♦ Środki ostrożności przyjęte na całym świece w celu zwalczenia wirusa COVID-19 zwiększają ryzyko przemocy domowej.

♦ Rządy muszą stać na straży praw człowieka, w tym kobiet i dzieci oraz przyjąć pilne rozwiązania dla ofiar takiej przemocy.

“Jest bardzo prawdopodobne, że wskaźniki ukazujące zjawisko przemocy domowej wzrosną, tak jak sugerowano wstępnie w raportach policji i telefonów zaufania. Dla zbyt wielu kobiet i dzieci dom bywa miejscem strachu i nadużyć. Zjawisko to znacznie pogorsza się w sytuacjach odosobnienia, takich jak nakaz pozostawania w domu podczas pandemii COVID-19” – ostrzega specjalna sprawozdawczyni ds. przemocy wobec kobiet Dubravka Simonovic.

Według ekspertki ONZ, dla wielu kobiet środki nadzwyczajne wdrażane w celu walki z COVID-19 zwiększyły ich obciążenie pracą domową i opieką nad dziećmi, starszymi krewnymi i chorymi członkami rodziny. Simonovic wyraziła szczególną troskę o kobiety bardziej narażone na przemoc domową, takie jak kobiety z niepełnosprawnościami, nieudokumentowane imigrantki i ofiary handlu ludźmi.

Ekspertka ONZ wezwała rządy krajowe do niepozbawiania ofiar pomocy oraz do kontynuowania walki z przemocą domową w czasie COVID-19. Środki ochrony ofiar muszą pozostać dostępne lub zostać przyjęte w czasie kryzysu. Dotyczy to zapewnienia dostępu do ochrony poprzez ograniczenie nakazów i utrzymanie bezpiecznych schronień oraz telefonów zaufania dla ofiar. Policja powinna zwiększyć swoje wysiłki na rzecz szybkiego reagowania.

“Ponieważ wykonywanie rozmów telefonicznych może być niebezpieczne w sytuacji przebywania w domu, dostępność telefonu zaufania powinna być zwiększona poprzez zapewnienie ofiarom czatów internetowych i usług sms-owych. Co więcej, państwa powinny zaproponować nowe i kreatywne rozwiązania pozwalające wspierać dostępne dotychczas usługi” – powiedziała Dubravka Simonovic.

Specjalni sprawozdawcy, niezależni eksperci i grupy robocze są częścią tzw. procedur specjalnych Komisji Praw Człowieka. Procedury specjalne, największy organ niezależnych ekspertów w ramach systemu praw człowieka ONZ, to ogólna nazwa niezależnych mechanizmów Komisji w zakresie ustalania faktów i monitorowania, które odnoszą się albo do konkretnych sytuacji w poszczególnych krajach, albo do kwestii tematycznych we wszystkich częściach świata. Eksperci w ramach Procedur Specjalnych pracują na zasadzie dobrowolności; nie są oni pracownikami ONZ i nie otrzymują za swoją pracę wynagrodzenia. Są oni niezależni od jakiegokolwiek rządu lub organizacji i działają w ramach swoich indywidualnych kompetencji.

 

Do pobrania:


Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje. Dowiedz się więcej jak je wyłączyć.